Ov. Met. 15.393-407:

Assyrii phoenica vocant; non fruge neque herbis,
sed turis lacrimis et suco vivit amomi.
Haec ubi quinque suae conplevit saecula vitae, [395]
ilicet in ramis tremulaeque cacumine palmae
unguibus et puro nidum sibi construit ore,
quo simul ac casias et nardi lenis aristas
quassaque cum fulva substravit cinnama murra,
se super inponit finitque in odoribus aevum. [400]
Inde ferunt, totidem qui vivere debeat annos,
corpore de patrio parvum phoenica renasci;
cum dedit huic aetas vires, onerique ferendo est,
ponderibus nidi ramos levat arboris altae
fertque pius cunasque suas patriumque sepulcrum [405]
perque leves auras Hyperionis urbe potitus
ante fores sacras Hyperionis aede reponit.